|
Bij de knop "Luister / geniet" kunt u ons beluisteren.
"Al heel wat jaren geleden heb ik meermaals getracht een duo met een zangeres te beginnen, omdat het een
mooie combinatie is en bovendien gewaagd, spannend, intens maar ook heel kwetsbaar en uitdagend. Het idee
heeft tot nu toe nooit mogen slagen… En inmiddels zijn collegae Hein van de Gein en Pauline van Schaik
ietwat met de eer gaan strijken, al doen zij ander repertoire.
Simone Honijk trad in oktober 2005 op met haar kwartet op het Amersfoorts Jazzpodium (JPA). Ondanks dat
ik het concert mede georganiseerd had kende ik Simone tot dan toe niet. Twee weken later kwam ik Simone
tegen in de Utrechtse muziekschool. Zij deed er een vervanging die een paar maanden zou duren en ik ben
er regulier docent. Na wat gezellige bijeenkomsten, koffie en een wijntje werd de eerste repetitieafspraak
gemaakt zo rond april 2006. Met aanvankelijk maar eens in de maand een repetitie komt er nu een serieus
duo naar boven gedreven. Zie hier het eerste resultaat.
Simone is nog relatief jong in het muzikantenmetier. Maar de helderheid van haar stem, haar
leergierigheid, haar onberispelijke intonatie, haar lef en haar spannende repertoirevoorstellen maken
het musiceren voor mij tot een feest, elke keer weer. Dat wat in mijn eerdere pogingen met zangeressen
mislukte, het feit dat ondersteuning van een alleen een contrabas onvoldoende was, lijkt met Simone een
“eitje”. Als bassist voel ik me vrij als een vogeltje. Ik kan doen wat ik wil, Simone blijft op de
ingeslagen weg.
Geniet of ik schiet."
Jan
|
|
"Zingen met een Bigband is "knallen", zingen met een trio (bas, piano en drums) is spetteren, zingen met
een duo (piano en contrabas) wordt al verfijnder maar het kan nog intiemer en kwetsbaarder namelijk:
zingen met alleen een contrabas als begeleiding!
Ik wilde deze uitdaging wel eens aangaan! Eerlijk gezegd was ik ook geďnspireerd door de prachtige
muziek van het duo Hein v/d Gein en Pauline van Schaik.
Mijn samenwerking met Jan: de warme en donkere sound; met of zonder strijkstok; zijn intonatie;
zijn baslijnen; de basis die hij voor me neerlegt; zijn ‘time’ en tempogevoel; zijn ervaring … hij
geeft me de ruimte om te zingen wat ik wil en om vrij te improviseren zonder remmingen. Ik mis noch piano
noch slagwerk. Jan stimuleert me om steeds een stapje verder te gaan en grenzen te verleggen! Daar
gaat het voor mij ook om in het muziek maken. Het is die nooit eindigende drang naar ontwikkeling en
verfijning!"
|
|
| |
|
 |
|